Ο καλός δάσκαλος σταδιακά καθιστά τον εαυτό του περιττό

Ασχολούμαι πάνω από 40 χρόνια με την εκπαίδευση ανθρώπων (παιδιών & ενηλίκων). Και όλα αυτά τα χρόνια με ενοχλεί η ετικέτα του δάσκαλου ή του εκπαιδευτή αν και την χρησιμοποιώ κατά περίπτωση μιας και η λέξη, ως όρος και ιδιότητα, είναι γενικά γνωστός και αποδεκτός.

Και κάθε φορά που αναγκάζομαι να χρησιμοποιήσω τον όρο αυτό για τον εαυτό μου (για το επάγγελμά μου), βλέπω τον Σωκράτη να μου κουνάει δηκτικά το δάχτυλο. Και τις νύχτες βλέπω σαν εφιάλτη τη φράση του. “Δεν μπορώ να διδάξω τίποτα σε κανέναν. Μπορώ μόνο να τον μάθω να σκέφτεται”.

Και αναρωτιέμαι, πως αν ο μέγιστος Σωκράτης αποποιείται τον χαρακτηρισμό Δάσκαλος, τότε ποια λέξη ή φράση αποδίδει καλύτερα αυτό που κάνω εδώ και μια ζωή. Βασικά βοηθώ ανθρώπους να μάθουν περισσότερα, ευκολότερα, καλύτερα. Στόχος δεν είναι μόνο η προσωπική τους βελτίωση αφηρημένα αλλά και η επιτυχία τους στο στίβο της ζωής.

Ποιος είναι ο ρόλος του εκπαιδευτικού; Να διδάξει; Μα, αν δεν το μπορούσε ο Σωκράτης, πώς μπορούμε εμείς;

Καταλήγω (και αυτό είναι το πιστεύω μου) ότι ο εκπαιδευτικός με το γενικό όρο είναι εκεί για να διευκολύνει το μαθητή να μάθει. Να του δείχνει το δρόμο και να τον αφήνει να ανακαλύπτει ο ίδιος το που οδηγεί και πώς να τον περπατήσει με τον καλύτερο τρόπο. Έτσι ο ορίζοντας και η αναζήτηση του μαθητή έχει εύρος, ποικιλία, σύγκριση. Δεν αποτελεί μια κονσερβοποιημένη άποψη που του σερβιρίστηκε έτοιμη από τον διδάσκοντα αλλά μια προσωπική ανακάλυψη, εμπειρί=E1 και γνώση. Για αυτό ο δάσκαλος θα μπορούσε ένα οριστεί ως διευκολυντής μάθησης (περίεργη φράση).

Πάντα ένοιωθα ότι ο ρόλος μου δεν είναι να σπρώξω μασημένη τροφή στο μαθητή αλλά να τον βοηθήσω να αναπτύξει και να αποκτήσει δικές του δεξιότητες και τεχνικές ώστε να βρίσκει ο ίδιος την άκρη. Και πάνω σε αυτές τις ικανότητες να πατήσει, ώστε στη συνέχεια να πετάξει μακριά χωρίς να έχει ανάγκη τη δική μου συνεχή στήριξη, καθοδήγηση ή προστασία.

Στις καιρούς που ζούμε, η ικανότητα του να μελετάς και να μαθαίνεις μόνο σου και χωρίς την συνεχή βοήθεια ενός άλλου προσώπου είναι σημαντική. Και η μάθηση ως γνωστό δεν σταματάει στο λύκειο ή στο πανεπιστήμιο. Σε ένα συνεχώς και ταχέως μεταβαλλόμενο περιβάλλον, απαιτούνται συνεχώς νέες δεξιότητες και γνώσεις. Αν δεν έχουμε μάθει πώς να μαθαίνουμε γρήγορα και αποτελεσματικά, αν δεν έχουμε ακονίσει τις νοητικές και γνωστικές μας ικανότητες, σύντομα θα χάσουμε την επαφή με τον τεράστιο όγκο πληροφοριών που αντιμετωπίζουμε καθημερινά. Θα μείνουμε πίσω από τις εξελίξεις, θα νοιώθουμε αβοήθητοι, ανίκανοι να αντιδράσουμε, να προσαρμοστούμε και θα γεμίσουμε με ανασφάλεια, άγχος και φόβο.

Για όλα τα παραπάνω νοιώθω ότι ο ρόλος δασκάλου είναι περισσότερο να διευκολύνει τη μάθηση και την ανάπτυξη του μαθητή (ποιότητα), παρά να του διδάξει μια συγκεκριμένη ύλη και ένα συγκεκριμένο αριθμό κεφαλαίων (ποσότητα). Θα πρέπει να μάθουμε σε κάποιον πώς να πιάνει τα ψάρια μόνος του.

Για αυτό και ο στόχος θα πρέπει να είναι (ως εκπαιδευτικοί) σταδιακά να καθιστούμε τους εαυτούς μας περιττούς. Τότε ίσως θα έχουμε πραγματικά βοηθήσει ουσιαστικά, πολλαπλασιαστικά και μακροπρόθεσμα. Ας δώσουμε λοιπόν τα φτερά στους μαθητές μας να επεξεργάζονται τις πληροφορίες, να φιλτράρουν τα δεδομένα και να ανακαλύπτουν τη γνώση. Να πάρουν τη σκυτάλη και να τρέξουν μόνοι τους. Γιατί η γνώση δεν διδάσκεται αλλά ανακαλύπτεται από τους ικανούς μαθητές σε μια δια βίου αναζήτηση για ένα καλύτερο άνθρωπο και πολίτη.

Διαβάστε ακόμη:

Η πιο ευχάριστη έκπληξη στη ζωή!

ekpliksiτου Γιάννη Αραχωβίτη

Η πιο ευχάριστη έκπληξη στη ζωή είναι να ανακαλύψεις την πραγματική σου αξία.

Ο άνθρωπος είναι προικισμένο, χαρισματικό ον, το πιο τέλειο πλάσμα του πλάστη.
Δυστυχώς όμως πολλές φορές, για πολλούς και διάφορους λόγους, δεν βγάζει το μεγαλείο του και τις αρετές του. Και εγκλωβίζεται / καταφεύγει σε μικρότητες, σε ασήμαντα και κάποιες φορές άσχημα πράγματα.
Τη μέρα που ο άνθρωπος θα πιστέψει στο μεγαλείο του και θα ανακαλύψει μέσα του το τεράστιο δυναμικό και την προοπτική του είναι όπως όταν ο τυφλός βρίσκει το φως του. Αλλάζουν τα πάντα.

Περισσότερα

Αισθήσεις, νους και σκέψη

aisthiseisΗ κάθε αίσθηση έχει ένα όργανο, μια λειτουργία κι ένα αποτέλεσμα (ανάλυση, σύγκριση, επαγωγή). (Αριστοτέλης)

Η οντότητα του ανθρώπου για να ζήσει χρειάζεται ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Το περιβάλλον αυτό είναι το περιβάλλον της Γης, δηλαδή η ατμόσφαιρά της, η οποία έχει φως, οξυγόνο και ύδωρ. Φως υπάρχει σε όλο το Σύμπαν, οξυγόνο και ύδωρ υπάρχουν σε τέτοια αναλογία σύνδεσης και σύνθεσης μόνο στη Γη, ώστε να διαιωνίζουν τη ζωή όπως τη γνωρίζουμε.

Το ανθρώπινο σώμα προσαρμοσμένο απόλυτα μέσα στο περιβάλλον της Γης, αναπτύσσει τις αισθήσεις του, οι οποίες για να λειτουργήσουν χρειάζονται τα τρία παραπάνω στοιχεία. Οι αισθήσεις είναι η σύνδεση της φύσης, μέσω του εγκεφάλου, με το σώμα. (Διδάσκαλος Σωκράτης 5-2-2010) Το ανθρώπινο σώμα αναγιγνώσκει τη φύση και εναρμονίζεται με αυτήν μέσω των αισθήσεων του, η πανίδα χρησιμοποιεί το ένστικτο της μέσω των αισθήσεων και η χλωρίδαμόνο το ένστικτο. Η ικανότητα επιβίωσης και διαιώνισης των ως άνω ζώντων οργανισμών αποτελούν τη Νόηση που διέπει τον πλανήτη.

Ο άνθρωπος, ως ξεχωριστή οντότητα στη Γη που διαφέρει διότι είναι ένλογο και νοήμον ον, ανέπτυξε τον λόγο μέσω του νοός και των αισθήσεων. Όταν οι αισθήσεις τον ξεγελούσαν για κάτι το οποίο δεν γνώριζε, το αποκαλούσε θεό.

Περισσότερα

Όπως στον 6ο π. Χ. αιώνα του Πυθαγόρα, έτσι και σήμερα η πρόοδος και η επιτυχία απαιτούν μια αέναη ουσιαστική πληροφόρηση- Ιόλη

pithagorasΤι δ΄έρεξα; Τι μοί δέον ουκ ετελέσθη;» - Πυθαγόρας

« Μηδ’ ύπνον μαλακοίσιν επ’ όμμασι προσδέξασθαι» έλεγαν οι Πυθαγόρειοι, «πριν των ημερινών έργων τρίς έκαστον επελθείν»:

διόλου μην  δεχτείς ο ύπνος να πέσει στ’ απαλά σκέπαστρα των ματιών σου, πρίν κάθε έργο της ημέρας ξεχωριστά ολόκληρες τρείς φορές αναλύσεις (και αναρωτηθείς) «πή παρέβην; Τι δ΄έρεξα; Τι μοί δέον ουκ ετελέσθη;» πού αθέτησες τα συμφωνημένα κατά την εκτέλεση του έργου; τι δεν έπραξες με την καρδιά σου όλη; Τι έπρεπε εσύ να ολοκληρώσεις, μα δεν το έκανες; «Αρξάμενος δ’από πρωτου, επέξιθι» Και ξεκινώντας από το πρώτο ερώτημα, εξέτασε τις πράξεις σου με κάθε λεπτομέρεια. «Ταύτα πόνει, ταύτα εμελέτα»  Βάλε τα δυνατά σου και μάθε γιατί, πώς, πού σε οδήγησαν οι πράξεις σου .

Περισσότερα

  • Σημαντική διεθνής διάκριση & επίτευξη στόχου!

    Σημαντική διεθνής διάκριση & επίτευξη στόχου!

    Φέτος, είχα την ευκαιρία και την τιμή να εκπροσωπήσω τη χώρα μας σε διεθνείς αγώνες ρητορικής. Κάτι που θα γινόταν για πρώτη φορά, μιας και η χώρα μας, μέχρι το περασμένο καλοκαίρι, δεν είχε τη δυνατότητα να διαγωνίζεται σε διεθνείς αγώνες των Τ.Μ.Ιnternationals.

    Περισσότερα

  • Μεγάλη Επιτυχία

    Μεγάλη Επιτυχία

    Η μεγαλύτερή μου χαρά, ως SucceesMentor & Top Performance Trainer, είναι να βλέπω τους "μαθητές" μου , να βελτιώνονται και να φτάνουν ψηλότερα μέσα από την συνεργασία μας.

    Περισσότερα

  • International Coach Federation

    International Coach Federation

    O Γιάννης Αραχωβίτης με τον κ. Dave Wondra, PCC, USA,Chairman ICF Global Board



    e-genius.gr ...intelligent web software