Η γνώμη μας μάς αναστατώνει περισσότερο

Ήταν σ’ ένα εστιατόριο, στο κέντρο της Αθήνας, όταν ξαφνικά μια κατσαρίδα πέταξε από κάποια γωνία και προσγειώθηκε στον ώμο μιας μεσήλικης κυρίας που , μαζί με κάτι φίλες της, έπαιρνε το μεσημεριανό γεύμα. Σαν να την κτύπησε κεραυνός πετάχτηκε όρθια, αναποδογυρίζοντας κάνα δύο πιάτα και ποτήρια, τσιρίζοντας υστερικά και κουνώντας σαν τρελή τα χέρια της, προσπαθώντας να απελευθερωθεί από το απρόσκλητο έντομο.

Στην απέλπιδα προσπάθεια της, τίναξε με ένα κτύπημα της παλάμης την κατσαρίδα και αυτή με τη σειρά της προσγειώθηκε στην μπλούζα της κυρίας που καθόταν στο διπλανό τραπέζι. Έτσι ο πανικός άρχισε να εξαπλώνεται από τραπέζι σε τραπέζι και επικράτησε γενικό κομφούζιο. Ένα ψιλόλιγνο γκαρσόνι έσπευσε προς βοήθεια των πελατών. Η κατσαρίδα προσγειώθηκε στο λευκό πουκάμισό του, λίγο πιο πάνω από την καρδιά του. Ο νεαρός έμεινε ήρεμος, χαλαρός, απόλυτα συγκεντρωμένος. Περίμενε για λίγα δευτερόλεπτα και όταν έκρινε ότι η στιγμή ήταν κατάλληλη με μία απλή, φυσιολογική, όσο και επιδέξια κίνηση, συνέλαβε με τα δάκτυλά του την κατσαρίδα και την έβγαλε έξω από το εστιατόριο (δεν γνωρίζω τι την έκανε).

Παρακολουθώντας το όλο σκηνικό από την απέναντι γωνία και πίνοντας ένα ποτήρι κρασί, βρίσκοντας το όλο θέαμα λίγο διασκεδαστικό και υπερβολικό, μερικές σκέψεις διαπέρασαν το μυαλό μου.

Σίγουρα μια κατσαρίδα δεν είναι κάτι που θα ήθελε κανείς να δει σε ένα εστιατόριο, πόσο μάλιστα να πετάξει πάνω του.

Η κωμικοτραγική, σε σημείο υστερίας, όμως αντίδραση των θαμώνων, ξεπερνάει την αιτία. Ο χειρισμός της κατάστασης και η συμπεριφορά των περισσοτέρων ήταν λες και είχε σκάσει κάποια χειροβομβίδα ανάμεσά τους. Ήταν πράγματι η εμφάνιση του ομολογουμένως αηδιαστικού (αλλά άκακου και ακίνδυνου κατά τα άλλα) εντόμου αρκετή για να προκαλέσει τον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο; Ή μήπως οι αντιδράσεις μας έχουν σχέση με το πώς εμείς αντιλαμβανόμαστε ένα γεγονός και τι διαστάσεις του δίνουμε;

Πολλές φορές δυστυχώς είμαστε ανίκανοι να δούμε πώς τα πράγματα πραγματικά είναι και τους δίνουμε τη δική μας διογκωμένη εξήγηση. Τα ερμηνεύουμε, τα χρωματίζουμε και τα βαφτίζουμε όπως εμείς τα αντιλαμβανόμαστε. Υπεραντιδρούμε και ενοχλούμαστε υπερβολικά και με το παραμικρό.

Η ιστορία της κατσαρίδας μας βοηθάει να καταλάβουμε ότι πολλές φορές δεν φταίει το σκυλί του γείτονα που γαβγίζει (ούτε το κλάμα του μωρού) αλλά το ότι εμείς είμαστε ανίκανοι να διαχειριστούμε το θόρυβο και τα νεύρα μας. Δεν φταίει η γυναίκα που μας ζητάει λίγη βοήθεια στο σπίτι αλλά το εγώ μας που αντιστέκεται. Δεν φταίει η πίεση της δουλειάς αλλά το πώς αντιδρούμε που μας δημιουργεί τα περισσότερα προβλήματα.

Το να μάθουμε να διαχειριζόμαστε τις δυσκολίες και τα απρόοπτα της ζωής με ήρεμο και κατάλληλο τρόπο είναι αρετή. Δεν χρειάζεται να τραγικοποιούμε τις καταστάσεις, ούτε να βλέπουμε φαντάσματα εκεί που δεν υπάρχουν. Το να παραμένουμε ψύχραιμοι, ήρεμοι και μετρημένοι, ελέγχοντας τα συναισθήματά και τις αντιδράσεις μας, μάς ωφελεί πολύ περισσότερο από το να τσιρίζουμε και να χτυπιόμαστε χωρίς ουσιαστικό λόγο.

Το πώς ερμηνεύουμε ένα πρόβλημα (γεγονός) μας δημιουργεί μεγαλύτερο πρόβλημα από ίδιο το πρόβλημα.

Διαβάστε ακόμη:

Εστίασε στα καλά που έχεις!

focusτου Γιάννη Αραχωβίτη

Κάντο συνήθεια στη ζωή σου να εστιάζεις στα καλά που έχεις, σε αυτά που προσθέτουν φως και αξία στη ζωή σου. Θα διαπιστώσεις ότι έχεις πολλούς λόγους να νοιώθεις ευλογημένος καοι ευγνώμων για την ζωή.

Περισσότερα

Κάνε το καλό και ρίχτο στο γιαλό

gialosΑπό μικρά παιδιά ακούμε αυτή την απλή προτροπή, απόσταγμα της εμπειρίας και της σοφίας του απλού λαού μας.

Ποτέ δεν μπορεί να ξέρει κανείς αυτό το καλό τι διαστάσεις θα πάρει και πόσο μακριά θα πάει και πόσους θα ευεργετήσει.
Το επόμενο περιστατικό που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Βιβλίο και ζωή, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία και επιβεβαιώνει την λαϊκή σοφία.

Κάποτε ένας φτωχός Σκωτσέζος αγρότης, ενώ καλλιεργούσε το χωράφι του, άκουσε τη φωνή ενός παιδιού που κλαίγοντας ζητούσε βοήθεια...
Αμέσως παράτησε τα εργαλεία του κι έτρεξε προς το μέρος ενός βούρκου, απ'όπου προέρχονταν οι φωνές.
Τι να δεί;
Ένα τρομοκρατημένο αγόρι, βυθισμένο κιόλας μέχρι τη μέση στη λάσπη, πάλευε μάταια να ελευθερωθεί ουρλιάζοντας.
Χωρίς αργοπορία ο αγρότης έσωσε το αγόρι, που σίγουρα θα πέθαινε αργά και βασανιστικά.

Περισσότερα

Λίγοι άνθρωποι θέλουν να θυσιάζουν πράγματα

successτου Γιάννη Αραχωβίτη

«Η ζωή δεν είναι ένα μικρό κερί. Είναι ένας υπέροχος δαυλός που τον κρατάω τώρα και θέλω να τον κάνω να φωτίσει όσο πιο λαμπερά γίνεται και στο τέλος να έχει καεί πλήρως» Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω

Στην σημερινή πραγματικότητα (και ακόμα χειρότερα στην προ κρίσης εποχής), ελάχιστοι είναι (ήταν) πρόθυμοι να κάνουν τις απαιτούμενες θυσίες που θα τους εξασφαλίσουν την επιτυχία. Λίγοι αφήνουν με άνεση το μεγάλο και άνετο σπίτι για μια γκαρσονιέρα. Λίγοι θα δώσουν την Μερσεντές για ένα Φίατ. Δύσκολα καθυστερούμε την απόκτηση ενός νέου κομπιούτερ. Δύσκολα δεχόμαστε να εργαστούμε κάπου που δεν μας αρέσει ώσπου να αποκτήσουμε τα χρήματα για να κάνουμε την επόμενη κίνησή μας. Αλλά η αδυναμία/ απροθυμία μας να αποχωριστούμε πράγματα και να θυσιάσουμε ανέσεις, ενέργεια και χρόνο μας δημιουργεί συσσωρευμένα εμπόδια και δυσκολίες.

Περισσότερα

  • Σημαντική διεθνής διάκριση & επίτευξη στόχου!

    Σημαντική διεθνής διάκριση & επίτευξη στόχου!

    Φέτος, είχα την ευκαιρία και την τιμή να εκπροσωπήσω τη χώρα μας σε διεθνείς αγώνες ρητορικής. Κάτι που θα γινόταν για πρώτη φορά, μιας και η χώρα μας, μέχρι το περασμένο καλοκαίρι, δεν είχε τη δυνατότητα να διαγωνίζεται σε διεθνείς αγώνες των Τ.Μ.Ιnternationals.

    Περισσότερα

  • Μεγάλη Επιτυχία

    Μεγάλη Επιτυχία

    Η μεγαλύτερή μου χαρά, ως SucceesMentor & Top Performance Trainer, είναι να βλέπω τους "μαθητές" μου , να βελτιώνονται και να φτάνουν ψηλότερα μέσα από την συνεργασία μας.

    Περισσότερα

  • International Coach Federation

    International Coach Federation

    O Γιάννης Αραχωβίτης με τον κ. Dave Wondra, PCC, USA,Chairman ICF Global Board



    e-genius.gr ...intelligent web software