Αποφασιστικότητα και επιμονή

Αυτή είναι η αληθινή ιστορία μιας οικογένειας που συνέδεσαν τα ονόματά τους με ένα θαύμα της κατασκευαστικής, της γέφυρας του Μπρούκλιν στη Νέα Υόρκη, το 1870. Για να κτιστεί η γέφυρα χρειάστηκαν 13 χρόνια πρωτοποριακής δημιουργικότητας και φαντασίας, άκαμπτης αποφασιστικότητας και επιμονής. Έτσι επιτεύχθηκε η οδική σύνδεση του Μανχάταν με το Μπρούκλιν.

Ο μηχανικός Τζων Ρόμπλινγκ οραματίστηκε το χτίσιμο της γέφυρας αλλά βρήκε αντίσταση από πολλούς συνάδελφούς του οι οποίοι επέμεναν ότι ένα τέτοιο εγχείρημα δεν είχε καμιά πιθανότητα επιτυχίας. Όλοι επέμεναν, ότι κάτι τέτοιο ήταν, "Αδύνατον!". Ο Ρόμπλινγκ όμως πίστευε στο όνειρό του. Μετά πολλές προσπάθειες κατάφερε να βρει "σύμμαχους" και οι εργασίες άρχισαν.

Άλλα όπως έγινε και με το γεφύρι της Άρτας, για να χτιστεί "απαιτήθηκε" αίμα. Ένα εργασιακό ατύχημα κόστισε την ζωή του ίδιου του εμπνευστή της γέφυρας. Τότε όλοι οι "αρνητές" βγήκαν και έχυσαν το δηλητήριό τους: "Του το λέγαμε αλλά δεν μας άκουγε. Μια τέτοια γέφυρα δεν μπορεί να χτιστεί. Είναι σκέτη τρέλα".

Ο γιος του Τζων Ρόμπλιγκ, ο Ουάσιγκτον, πίστευε και αυτός στο όνειρο του πατέρα του. Όμως και αυτός με τη σειρά τραυματίστηκε σοβαρά. Δεν μπορούσε να περπατήσει και να μιλήσει. Έμεινε ανήμπορος και κλινήρης. Στο πλευρό του η γυναίκα του Έμιλυ. Όλοι οι φίλοι και οι συνεργάτες τους άρχισαν να τους εγκαταλείπουν. Το έργο θα έπρεπε να εγκαταλειφτεί. Ο Ουάσιγκτον όμως συνέχιζε να πιστεύει σε αυτό που άρχισαν με τον πατέρα του. Αρνήθηκε να εγκαταλείψει τα όνειρά τους και να υποκύψει στην μοίρα.

Και ενώ ήταν παράλυτος στο κρεβάτι του, αντιλήφθηκε ότι μπορούσε να κουνήσει ένα από τα δάκτυλα του χεριού του. Αποφάσισε να χρησιμοποιήσει ότι μπορούσε. Το μυαλό και το ένα δάκτυλό του. Μα πάνω από όλα την πίστη στα όνειρά του. Οπλισμένος με αποφασιστικότητα και επιμονή δημιούργησε μια γλώσσα, ένα κώδικα επικοινωνίας με τη γυναίκα του, κουνώντας μόνο το δάκτυλό του. Σιγά σιγά κατάφεραν να πείσουν συνεργάτες και εργάτες ότι το έργο θα μπορούσε να συνεχιστεί και να ολοκληρωθεί με την καθοδήγηση του.

Για 13 ολόκληρα χρόνια ο Ουάσιγκτον έδινε οδηγίες στην γυναίκα του και αυτή φρόντιζε να ακολουθούνται στο εργοτάξιο. H γέφυρα ολοκληρώθηκε και μέχρι σήμερα θυμίζει το όρaμα του Τζων, την επιμονή του Ουάσιγκτον και την αφoσίωση της Έμιλυ. Μας υπενθυμίζει ότι τα πάντα είναι εφικτά αν το θέλουμε πολύ, αν δεν υποκύψουμε στα εμπόδια και αν επιμείνουμε αρκετά.

Στις 24 Μαΐου το 1883 η γέφυρα παραδόθηκε στους πολίτες της Νέας Υόρκης. Ο πρώτος άνθρωπος που την διάβηκε ήταν η νύφη των Τζων και η σύζυγος του Ουάσιγκτον Ρόμπλινγκ, η Έμιλυ. Μάλιστα στην αγκαλιά της, ως σύμβολο καλής τύχης, κρατούσε έναν κόκορα.

Πολλά πράγματα στην αρχή μας φαίνονται απίθανα αλλά ποτέ δεν πρέπει να λέμε "Είναι αδύνατον". Ποτέ δεν πρέπει να αποθαρρυνόμαστε.. Να μην ακούμε τους αρνητικούς ανθρώπους.

Η γέφυρα του Μπρούκλιν μας υπενθυμίζει ότι τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα, ανεξάρτητα από τα εμπόδια, όταν έχουμε πίστη, αποφασιστικότητα και επιμονή.

 

Διαβάστε ακόμη:

Εκπαίδευσε τη μνήμη σου

Εκπαίδευσε τη μνήμη σου

Σου συμβαίνει να ξεχνάς κάποια πράγματα (κωδικούς, τηλέφωνα, ονόματα, ψώνια, μαθήματα, τεχνικές, διευθύνσεις, ραντεβού κ.λ.π.); Μερικά από αυτά είναι σημαντικά και μπορεί να σου κοστίσουν ακριβά. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι ένα μια μηχανή καταγραφής αυτών που μαθαίνουμε (αισθανόμαστε) με απεριόριστη χωρητικότητα. Τα πάντα αποθηκεύονται μέσα του. Απλώς άλλα τα θυμόμαστε εύκολα, άλλα δύσκολα και άλλα μας διαφεύγουν για πάντα.

Περισσότερα

Γιατί ζουν οι άνθρωποι; Μια πρωτότυπη έρευνα της Washington Post

violinΜία πρωτότυπη έρευνα της εφημερίδας Washington Post κι ένα κοινωνιολογικό πείραμα για το γούστο, την αντίληψη και τις προτεραιότητες των ανθρώπων έγινε στο μετρό της Ουάσιγκτον.

Η διεξαγωγή του πειράματος
Ήταν γύρω στις 8 το πρωί της 12ης Ιανουαρίου του 2007 όταν, ένας νεαρός ντυμένος με ένα παντελόνι παραλλαγής, ένα μπλουζάκι μακό κι ένα κασκέτο, στάθηκε δίπλα σε έναν κάδο απορριμμάτων μιας πολυσύχναστης αποβάθρας.
Στα χέρια του κρατούσε ένα βιολί και άρχισε να παίζει κομμάτια του Μπαχ για περίπου μία ώρα. Ο κόσμος περνούσε βιαστικός για τη δουλειά του, όταν μετά από 3 λεπτά ένας μεσήλικας πρόσεξε ότι κάποιος έπαιζε μουσική. Κοντοστάθηκε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά συνέχισε βιαστικός τον δρόμο του.

Περισσότερα

Γιατί να θέλεις να γίνεις ρήτορας (δημόσιος ομιλητής);

speechΓια να μάθεις τη τέχνη της δημόσιας ομιλίας; Υπάρχουν πολλοί λόγοι για μάθεις να παρουσιάζεις θέματα σε ακροατήριο ή θεατές. Για να τους εκπαιδεύσεις, να τους διασκεδάσεις, να τους ενθαρρύνεις, να τους πείσεις για κάτι. Σοβαροί λόγοι όλοι αλλά δεν αγγίζουν τη καρδιά του θέματος. Ο πιο σημαντικός λόγος δημόσιας ομιλίας σε οποιαδήποτε μ ομάδα ανθρώπων είναι να αλλάξεις τον τρόπο που Σκέπτονται, Αισθάνονται, ή Ενεργούν (ή συνδυασμός των τριών). Αν δεν αλλάζεις τον τρόπο που οι άνθρωποι Σκέπτονται, Αισθάνονται, ή Ενεργούν, τότε γιατί να μιλάς;

Περισσότερα

  • Σημαντική διεθνής διάκριση & επίτευξη στόχου!

    Σημαντική διεθνής διάκριση & επίτευξη στόχου!

    Φέτος, είχα την ευκαιρία και την τιμή να εκπροσωπήσω τη χώρα μας σε διεθνείς αγώνες ρητορικής. Κάτι που θα γινόταν για πρώτη φορά, μιας και η χώρα μας, μέχρι το περασμένο καλοκαίρι, δεν είχε τη δυνατότητα να διαγωνίζεται σε διεθνείς αγώνες των Τ.Μ.Ιnternationals.

    Περισσότερα

  • Μεγάλη Επιτυχία

    Μεγάλη Επιτυχία

    Η μεγαλύτερή μου χαρά, ως SucceesMentor & Top Performance Trainer, είναι να βλέπω τους "μαθητές" μου , να βελτιώνονται και να φτάνουν ψηλότερα μέσα από την συνεργασία μας.

    Περισσότερα

  • International Coach Federation

    International Coach Federation

    O Γιάννης Αραχωβίτης με τον κ. Dave Wondra, PCC, USA,Chairman ICF Global Board



    e-genius.gr ...intelligent web software