Ο ηγέτης πηγαίνει μπροστά, δείχνει πρώτος το δρόμο!

alexanderΧειμώνας 326 π.χ. Νότια του ποταμού Υδραώτη (παραπόταμου του Υδάσπη, οι Έλληνες του Μέγα Αλέξανδρου πολιορκούν το ισχυρό φρούριο των Μαλλών (πιθανότατα σημερινό Multan). Και ενώ έχουν περάσει το εξωτερικό τείχος, ο Αλέξανδρος διαπιστώνει ολιγωρία και καθυστέρηση στην συνέχιση της πολιορκίας με την ταχύτητα και την ορμή που επιθυμεί ο ίδιος. Το να κυριεύσεις μια οχυρή θέση (πόσο μάλλον ένα οργανωμένο φρούριο) είναι πολύ δύσκολη υπόθεση. Ο αμυνόμενος συνήθως έχει το πλεονέκτημα μιας και περιμένει πίσω από το τείχος και από πλεονεκτική θέση.

Με το θάρρος και την τόλμη που τον διέκρινε, όρμηξε, βάζοντας μια σκάλα στο τείχος και με γοργές κινήσεις σκαρφάλωσε πρώτος πάνω στο τείχος. Τρεις από του υπασπιστές του (Πευκέστας, Αβράος και Λεοννάτος) ανέβηκαν ξοπίσω του, να τον βοηθήσουν και να τον προστατέψουν, μιας και διέτρεχε μεγάλο και άμεσο κίνδυνο. Οι τέσσερις άνδρες βρέθηκαν να πολεμούν μόνοι εναντίον των Μαλλών, εκτεθειμένοι πάνω στα τείχη. Οι υπόλοιποι πολεμιστές, βλέποντας τον αρχηγό τους να πολεμάει γενναία αλλά σε εξαιρετικά επικίνδυνη θέση, βιάστηκαν να σκαρφαλώσουν τα τείχη για να βοηθήσουν. Οι κλίμακες (σκάλες) όμως έσπασαν από το βάρος τους και έτσι ο Μέγας Αλέξανδρυς με τους τρεις γενναίους άνδρες τους, συνέχισαν να πολεμούν δεχόμενοι δεκάδες βέλη, ακόντια και πέτρες.

Η στιγμή είναι άκρως κρίσιμη, η ζωή του Μεγάλου ηγέτη κινδυνεύει άμεσα. Οι στρατιώτες του (κάτω από το τείχος) του φωνάζουν να πηδήξει προς τα έξω και αυτοί θα τον έπιαναν με τα χέρια τους και τις κουβέρτες που κρατούσαν.
Εδώ όμως για άλλη μια φορά μίλησε το θάρρος και η καρδιά του λέοντα που έκρυβε στα στήθια του ο μεγάλος ηγέτης. Αντί να πηδήξει προς τα έξω, να υποχωρήσει για να σωθεί, πήδηξε προς τα μέσα, πρώτος και μόνος. Πήγε μπρος, δεν έκανε πίσω. Δεν θέλησε να φανεί δειλός, προτίμησε να ηγηθεί. «Ριψοκίνδυνο και ηλίθιο», θα έλεγαν πολλοί. Όμως ας δούμε τι θα έκαναν οι σημερινοί ηγέτες. Δεν θα ήταν καν στο πεδίο της μάχης. Θα ήταν καθισμένοι σε κάποιο μακρινό δωμάτιο, καλά προστατευμένο, καθισμένοι γύρω από το τραπέζι επιχειρήσεων, δίνοντας εντολές μέσω δορυφορικής επικοινωνίας. Πόσοι από αυτούς θα έβγαιναν μπροστά, όταν τα πράγματα σκουραίνουν; Πόσοι θα ρίσκαραν περισσότερα από αυτούς που ζητούν να κάνουν θυσίες; Πόσοι από αυτούς θα ρίσκαραν τη ζωή τους πρώτοι;
Και τι είδους ηγέτη θα θέλαμε να έχουμε; Αυτόν που μοιράζεται τους κίνδυνους και τις δυσκολίες μαζί μας ή κάποιον που κοιτάζει πρώτα να σώσει το τομάρι του, ζητώντας από τους άλλους να ορθώσουν τα στήθη τους στον εχθρό;

Αυτή η «μικρή» διαφορά, το πήδημα προς τα μέσα ή προς τα έξω, έκανε τον Αλέξανδρο μοναδικό. Ξοπίσω του πήδηξαν και οι άλλοι τρεις ανδριομένοι. Ο ένας εξ αυτών, ο Πευκέστας, κρατούσε την ασπίδα του Αχιλλέα (πρότυπο για τον Αλέξανδρο), που είχε πάρει ο ο Αλέξανδρος από την Τροία. Με αυτή κάλυψε τον αρχηγό του, όταν αυτός έπεσε κτυπημένος από ένας βέλος, λίγο πάνω από την καρδιά. Από την άλλη μεριά πήρε θέση ο Λεοννάτος. Ο Αβρέας έπεσε νεκρός, κτυπημένος από βέλος στο πρόσωπο. Αυτή η αυτοθυσία των τεσσάρων, αυτό το παράδειγμα ηγεσίας έκανε όλο το στράτευμα να κινηθεί προς τα μπρος, σπάζοντας στις πύλες και σκαρφαλώνοντας από τα τείχη, πατώντας ο ένας στην πλάτη του άλλου. Για έναν τέτοιο ηγέτη, όλοι ήταν έτοιμοι να θυσιαστούν. Ο Αλέξανδρος είχε περισσότερες πληγές από τους στρατιώτες του. Πολεμούσε πρώτος και αναλάμβανε το πιο δύσκολο κομμάτι της μάχης. Δεν ζητούσε κάτι από τους στρατιώτες του, που δεν έκανε πρώτα αυτός. Υπέφερε εξίσου με όλους. Έτρωγε στο ίδιο τραπέζι, το ίδιο φαγητό. Πώς ήταν δυνατόν να μην εμπνεύσει, να μην τον θαυμάζουν, να μην θέλουν να είναι μαζί του;

Ποιος από τους σημερινούς «ηγέτες» μας κερδίζει τον σεβασμό και τον θαυμασμό μας; Ποιον μπορούμε να αγαπήσουμε ή να πιστέψουμε; Ποιος από αυτούς κάνει τις θυσίες που ζητάει από εμάς; Ποιος ρισκάρει να χάσει, όσα καθημερινά χάνει ο λαός; Ποιος μπορεί να γίνει το πρότυπό μας, έστω και σε πολύ μικρότερο βαθμό, από αυτό που ήταν ο Αλέξανδρος για τους άντρες του; Ποιος πείθει με τις πράξεις του; Ποιος αξίζει να γραφτεί στην ιστορία ως άξιος; Κανείς. Γιατί κανείς δεν έχει όραμα και καρδιά. Γιατί αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η καρέκλα και η κουτάλα.

Ο Αλέξανδρος ρίσκαρε τα πάντα με το να εκτίθεται συνεχώς πρώτος. Είχε να χάσει πολλά, την ίδια του τη ζωή. Κοσμοκράτορας ήταν ήδη. Και όμως δεν δίστασε στιγμή. Πήγε μπρος, αντιμετώπισε τον μεγαλύτερο κίνδυνο, δεν σκέφτηκε το προσωπικό κόστος, δεν γαντζώθηκε στο θρόνο του, ζητώντας από τους άλλους να παίζουν κορώνα γράμματα το κεφάλι τους. Μπορεί η πράξη του να μην έστεκε στην σύγχρονη λογική. Όμως κέρδισε τις καρδιές των αντρών του. Έκανε τους άλλους να θέλουν να του μοιάσουν, να παλέψουν και να υπομείνουν κάθε θυσία στο πλευρό του. Αν είσαι ηγέτης πρέπει να εμπνέεις, να δίνεις το παράδειγμα, να ανεβαίνεις πρώτος τον ανήφορο, που ζητάς να ανέβουν οι άλλοι. Τότε, ναι, αξίζει να ηγείσαι. Αλλιώς πήγαινε σπίτι σου, όπως και να σε λένε, όποια θέση και αν έχεις.

Με την ευχή, ο Άγιος Βασίλης να φέρει άξιους ηγέτες στην χώρα μας (σε κάθε τομέα). Καλές γιορτές.


Σεμινάρια Αφήγησης Ιστοριών. Γίνε επαγγελματίας σε ένα χώρο με πολλές προοπτικές. Πληρ. Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Διαβάστε ακόμη:

Για να φτάσεις ψηλά...

na ftaseis psilaτου Γιάννη Α. Αραχωβίτη

Πολλές φορές , αν όχι όλες, το αν θα πετύχεις στη ζωής σου, το αν θα είσαι ευτυχισμένος, υγιής κ.λ.π. είναι αποτέλεσμα προσπαθειών και συνεργασιών που καταβάλλονται από πολλά άτομα. Μπορεί εσύ να σηκώνεις το μεγάλο βάρος, να έχεις την ευθύνη για τη ζωή σου, αλλά και η βοήθεια που λαμβάνεις από τους άλλους δεν είναι αμελητέα ποσότητα, ούτε και ποιότητα.

Περισσότερα

Κάποιοι βάζουν πλάτη!

elitisτου Γιάννη Αραχωβίτη

Ακόμα και στους πιο χαλεπούς καιρούς, όπως στις μέρες μας, υπάρχουν κάποιοι που βάζουν πλάτη για να πάει ο κόσμος μπροστά. Είναι αυτοί που μακριά από τα παράθυρα της δημοσιότητας σκύβουν το κεφάλι στο πρόβλημα και ψάχνουν για λύσεις. Γιατί οι λύσεις δεν προέρχονται από τα ξύλινα λόγια και τις δήθεν ψευτοπαλληκαριές. Βρίσκονται από αυτόν που καθημερνά δίνει το καλύτερο εαυτό του σε ότι και να κάνει. Από αυτόν που δεν τα παρατάει για να κλαψουρίζει δεξιά και αριστερά.

Περισσότερα

Γιατί ΔΕΝ πρέπει να εστιάζεις στους στόχους;

Του Γιάννη Αραχωβίτη (SuccessMentor)

stoxoiΞέρω ότι κάποιοι θα ξεφωνήσουν.. «Μα πως μπορεί να το λέει αυτό;» Και δικαιολογημένα ίσως. Όταν όλοι οι γκουρού επιτυχίας λένε / γράφουν, « Βάλε στόχους και focus σ’ αυτούς!!!!» , ποιος είναι ο Αραχωβίτης που θα μας πει «Μην εστιάζεις στους στόχους».

Χιλιάδες βιβλία και άρθρα γύρω από την ανάπτυξη (προσωπική, οικογενειακή, κοινωνική, επαγγελματική) καθημερινά, εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια) διατυμπανίζουν το «Focus on your goals like a laser!!». Μη χάνεις ούτε στιγμή τα μάτια σου από το στόχο σου.

Όμως πως γίνεται το 90% των ανθρώπων, να βάζει κάθε στόχους κάθε πρωτοχρονιά και κάνα δυο μήνες αργότερα το 99% να έχει ήδη αποτύχει; Και την επόμενη χρονιά το ίδιο. Και το συναίσθημα της αποτυχίας μας κατακλύζει για άλλh μια φορά και γίνεται η ζωή μας μίζερη νοιώθοντας ανάξιοι και ένοχοι.

Προφανώς κάτι δεν πάει καλά. Το ποσοστό αποτυχίας είναι τρομακτικό! Αυτό από μόνο του θα πρέπει να μας κάνει καχύποπτους με την υπερβολή του «Focus on your goals!!». To ακούω συνεχώς εδώ και χρόνια να το διαλαλούν σοβαροί και ασόβαροι, ψαγμένοι και μη.

Για να είμαι ειλικρινής το έκανα και εγώ. Και συνεχώς αποτύγχανα όπως και η πλειοψηφία. Μάλιστα το ίδιο τροπάριο το έδινα συμβουλή και σε άλλους (που και αυτοί με τη σειρά τους αποτύγχαναν). Αυτό με έκανε να ψαχτώ. Το να φάω τα μούτρα μου από δικό μου φταίξιμο είναι οκ (δεν λέω ότι το χαίρομαι αλλά δεν με κάνει να χάσω τον ύπνο μου). Αλλά να αποτυγχάνουν άλλοι εξ αιτίας μου επειδή ακολούθησαν τη συμβουλή μου είναι κάτι που ως άνθρωπο και επαγγελματία με ενοχλεί ιδιαίτερα. Γι’ αυτό και το έψαξα πολύ , μα πολύ. Και μάλιστα το εφάρμοσα σε μένα και σε άλλους. Άλλαξα τον τρόπο που «άγιαζα» τους στόχους. Άλλαξα τη προσέγγιση. Και άλλαξε η ζωή μου σε όλους τους τομείς. Και είμαι και πιο ισοροποιημένος, ευτυχισμένος και επιτυχημένος. Και βλέπω /χαίρομαι με πιο πολλά στη ζωή από το «μόνο τους στόχους σου!!»

Σημ. Δεν λέω είναι κακό να έχετε στόχους. Μην βιαστείτε να βγάλτε συμπεράσματα!! Καλές γιορτές!!

Γιάννης Αραχωβίτης

Περισσότερα

  • Σημαντική διεθνής διάκριση & επίτευξη στόχου!

    Σημαντική διεθνής διάκριση & επίτευξη στόχου!

    Φέτος, είχα την ευκαιρία και την τιμή να εκπροσωπήσω τη χώρα μας σε διεθνείς αγώνες ρητορικής. Κάτι που θα γινόταν για πρώτη φορά, μιας και η χώρα μας, μέχρι το περασμένο καλοκαίρι, δεν είχε τη δυνατότητα να διαγωνίζεται σε διεθνείς αγώνες των Τ.Μ.Ιnternationals.

    Περισσότερα

  • Μεγάλη Επιτυχία

    Μεγάλη Επιτυχία

    Η μεγαλύτερή μου χαρά, ως SucceesMentor & Top Performance Trainer, είναι να βλέπω τους "μαθητές" μου , να βελτιώνονται και να φτάνουν ψηλότερα μέσα από την συνεργασία μας.

    Περισσότερα

  • International Coach Federation

    International Coach Federation

    O Γιάννης Αραχωβίτης με τον κ. Dave Wondra, PCC, USA,Chairman ICF Global Board



    e-genius.gr ...intelligent web software